|
[40] [ὅτι] εἰ ἐν ἐκείνῃ
τῇ νυκτὶ ἐγὼ ἐπεβούλευον ᾿Ερατοσθένει, πότερον ἦν μοι
κρεῖττον αὐτῷ ἑτέρωθι δειπνεῖν ἢ τὸν συνδειπνήσοντά μοι
εἰσαγαγεῖν; οὕτω γὰρ ἂν ἧττον ἐτόλμησεν ἐκεῖνος εἰσελθεῖν
εἰς τὴν οἰκίαν. εἶτα δοκῶ ἂν ὑμῖν τὸν συνδειπνοῦντα ἀφεὶς
μόνος καταλειφθῆναι καὶ ἔρημος γενέσθαι, ἢ κελεύειν ἐκεῖνον
μεῖναι, ἵνα μετ᾿ ἐμοῦ τὸν μοιχὸν ἐτιμωρεῖτο; |