Lisias, Defensa en favor de la muerte de Eratóstenes

Ejercicios

[42] καίτοι γε εἰ προῄδη, οὐκ ἂν δοκῶ ὑμῖν καὶ θεράποντας παρασκευάσασθαι καὶ τοῖς φίλοις παραγγεῖλαι, ἵν' ὡς ἀσφαλέστατα μὲν αὐτὸς εἰσῇα (τί γὰρ ᾔδη εἴ τι κἀκεῖνος εἶχε σιδήριον;), ὡς μετὰ πλείστων δὲ μαρτύρων τὴν τιμωρίαν ἐποιούμην; νῦν δ' οὐδὲν εἰδὼς τῶν ἐσομένων ἐκείνῃ τῇ νυκτί, οὓς οἷός τε ἦν παρέλαβον. Καί μοι ἀνάβητε τούτων μάρτυρες. ΜΑΡΤΥΡΕΣ

[42] Pero si lo hubiera sabido de antemano, ¿no os parece que yo hubiera puesto sobre aviso a los sirvientes y lo hubiera comunicado a mis amigos, de forma que yo habría entrado de la forma más segura (pues ¿qué sabía si incluso aquél estaba en poder de alguna arma?), y habría realizado mi venganza con el mayor número de testigos? Pero el hecho es que no sabía nada de lo que iba a ocurrir en aquella noche, y cogí a los que me fue posible. Hacedme subir testigos de estos hechos. TESTIGOS.